Type Australische surfer: bruin en blond en mooi en gitaar. Daarom hield ik hem ook voor een backpacker. Maar toen ik even later zijn alcoholadem rook, het winkelkarretje zag en eens goed naar zijn kleren keek, begon me iets te dagen.
Hij studeerde ‘society’. Het was een lang verhaal. Maar ik had de tijd, want de droger moest nog een half uur en dan was het nog maar de vraag of mijn was droog zou zijn. Ik kon hem wel brother Chris noemen. En dat was niet eens hiphop bedoeld.
Of ik christen was. O god, dacht ik. Hij had namelijk voor priester gestudeerd (ik kon dat met geen mogelijkheid rijmen met zijn blauwe ogen). Halverwege had God hem echter geroepen. En nu leefde hij op straat. Om de maatschappij van dichtbij te bestuderen. Met alle armoede, ziekte en ellende van dien.
Normaal gesproken heb ik weinig op met gristenen, maar in het buitenland ben ik heel schappelijk. Ik liet hem uitpraten: “Als God op aarde komt, vraagt hij ons niet of we een joint hebben gerookt of met wie we seks hebben gehad. Hij zal ons vragen waar we waren toen hij honger had, toen hij ons nodig had”.
Laten we een joint roken en seks hebben, stelde ik in gedachte voor.
“Zuid-Afrika heeft een verrot sociaal systeem”, ging hij verder. “Er is geen zorg voor armen zoals bijvoorbeeld in Zweden. De Zweden zijn sociaal en daarom werden ze in de Tweede Wereldoorlog met rust gelaten door Hitler.” Volgens brother Chris was Hitler de antichrist. De tweede wel te verstaan, want Napoleon was hem voorgegaan. Nu drong de derde zich aan ons op. “Bush?” opperde ik. “Nee, Bush is een puppy. Die uit Afghanistan. Bin Laden.”En toen ging hij door over Nostradamus en alle profeten die zich aan hem opdrongen en God die maar bleef roepen. Hij had het er maar druk mee. En dan kwam er ook nog een tsunami richting Kaapstad. Daar had hij de afgelopen jaren gewoond met een vriend, een zestigjarige man met kanker, reuma en een paar gebroken harten. Ze leefden op straat in een tentje, totdat ze door veiligheidsbeambten (“nog erger dan de maffia”) werden weggejaagd. En toen zijn ze maar naar Stellenbosch gegaan.
Ja, er waren ook wel andere redenen, maar daar wou hij me niet mee vermoeien. Bovendien was mijn was klaar.